«Πόσο έξυπνο ήταν αυτό το κορίτσι και ο Θεός μού την πήρε στα 40»: Ραγίζει καρδιές ο Θανάσης Βισκαδουράκης για την απωλεια του
Θανάσης Βισκαδουράκης για τη μητέρα του που έφυγε στα 40: «Όσα έχω μάθει για εκείνη μου ομορφαίνουν τη ζωή»
Μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση είχε κάνει ο Θανάσης Βισκαδουράκης για τη μητέρα του, την οποία έχασε όταν ήταν ακόμη μικρό παιδί. Ο γνωστός ηθοποιός έχει μιλήσει πολλές φορές δημόσια για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, τη ζωή στο ορφανοτροφείο και την οικογένεια που ουσιαστικά στερήθηκε μεγαλώνοντας.
Ιδιαίτερα συγκινητικά ήταν όσα είχε πει για τη μητέρα του στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον τη μεσημβρίαν».
Μια γυναίκα που ο ίδιος δεν πρόλαβε ουσιαστικά να γνωρίσει, αλλά την οποία γνώρισε αργότερα μέσα από τις αναμνήσεις και τις αφηγήσεις των ανθρώπων που τη θυμούνταν.
Και όσο περισσότερα μάθαινε για εκείνη, τόσο περισσότερο, όπως έχει εξομολογηθεί, ένιωθε ότι ένα κομμάτι της επέστρεφε στη δική του ζωή.
«Μου είπαν ότι η μάνα μου ήταν απίστευτος άνθρωπος»
Μιλώντας για εκείνη, ο Θανάσης Βισκαδουράκης είχε πει:
«Μου είπαν ότι η μάνα μου ήταν απίστευτος άνθρωπος. Ήταν μια γυναίκα αμόρφωτη αλλά διάβαζε την εφημερίδα και επέβαλλε στους άλλους ότι αυτή είναι η είδηση…»
Και συνέχισε με μια φράση που αποτυπώνει πόσο σημαντικές έγιναν για εκείνον οι πληροφορίες που συγκέντρωσε για τη μητέρα του:
«Αυτά που έχω μάθει για εκείνη μου ομορφαίνουν τη ζωή και μου τη γεμίζουν».
«Ο Θεός μου την πήρε στα 40 της χρόνια»
Η μητέρα του έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 40 ετών.
Ο ηθοποιός είχε αναφερθεί στην απώλειά της με ιδιαίτερα φορτισμένα λόγια:
«Καταλαβαίνω πόσο έξυπνο ήταν αυτό το κορίτσι και ο Θεός μου την πήρε στα 40 της χρόνια, το 1973… Όλα τα αδέρφια ταλαιπωρηθήκαμε».
Και αμέσως μετά πρόσθεσε:
«Άμα φύγει η μαμά… Νομίζω είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της κοινωνίας μας η μαμά».
Για τον Θανάση Βισκαδουράκη, όμως, ο θάνατος της μητέρας του δεν ήταν μόνο μια μεγάλη οικογενειακή απώλεια.
Ήταν το γεγονός που άλλαξε ολόκληρη την πορεία των παιδικών του χρόνων.
Μετά τον θάνατό της βρέθηκε στο ορφανοτροφείο
Ο ηθοποιός ήταν το μικρότερο από πέντε παιδιά.
Μετά τον θάνατο της μητέρας του, ο πατέρας του βρέθηκε αντιμέτωπος με μια εξαιρετικά δύσκολη πραγματικότητα.
Ο ίδιος ο Θανάσης Βισκαδουράκης έχει εξηγήσει σε παλαιότερες συνεντεύξεις του ότι ο πατέρας του ήταν κωφός, είχε πέντε παιδιά και ένα πολύ μικρό εισόδημα.
Μη μπορώντας να ανταποκριθεί στις ανάγκες της οικογένειας, πήρε την απόφαση να στείλει τον μικρότερο γιο του σε ορφανοτροφείο στη Θήβα.
Ο Θανάσης Βισκαδουράκης ήταν περίπου πέντε ετών.
«Με τον θάνατο της μητέρας μου μηδενίστηκαν όλα»
Σε άλλη τηλεοπτική συνέντευξή του, ο ηθοποιός έχει περιγράψει με μια φράση πόσο απότομα άλλαξε τότε η ζωή του:
«Με τον θάνατο της μητέρας μου μηδενίστηκαν όλα».
Από ένα μικρό παιδί μιας οικογένειας με πέντε αδέρφια, βρέθηκε ξαφνικά να μεγαλώνει μακριά από το σπίτι του.
Έχει εξηγήσει ότι αποκόπηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από τον οικογενειακό δεσμό και ότι τα παιδιά με τα οποία μεγάλωσε στο ίδρυμα έγιναν, στη δική του παιδική πραγματικότητα, η οικογένειά του.
«Δεν έχω πει ποτέ “μπαμπά” και “μαμά”»
Πολλά χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 2026, ο Θανάσης Βισκαδουράκης επέστρεψε σε αυτά τα δύσκολα χρόνια σε μια ακόμη προσωπική συνέντευξη.
Μιλώντας για την παιδική του ηλικία, αποκάλυψε:
«Δεν έχω πει ποτέ “μπαμπά” και “μαμά”. Μεγάλωσα στο ορφανοτροφείο, δεν γνώρισα τα αδέρφια μου, εκείνα τα παιδιά ξέρω για αδέρφια μου».
Η φράση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος όταν συνδυαστεί με όσα έχει πει για τη δική του πατρότητα χρόνια αργότερα.
«Τη μαμά μου δεν τη γνώρισα»
Στην ίδια νεότερη συνέντευξη, ο ηθοποιός εξήγησε ότι οι αναμνήσεις του από τη μητέρα του δεν είναι εκείνες που θα είχε ένα παιδί που μεγάλωσε μαζί της.
«Τη μαμά μου δεν τη γνώρισα, ξέρω αυτά που μου είπε η αδερφή μου», έχει αναφέρει.
Όπως έχει εξηγήσει, πολλά από όσα γνωρίζει για την οικογένειά του και τη μητέρα του τα έμαθε αργότερα από την αδελφή του, ακόμη και μέσα από γράμματα.
Κάπως έτσι άρχισε να σχηματίζει την εικόνα μιας γυναίκας που δεν είχε προλάβει πραγματικά να γνωρίσει.
Και ίσως γι’ αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία η παλαιότερη φράση του:
«Αυτά που έχω μάθει για εκείνη μου ομορφαίνουν τη ζωή και μου τη γεμίζουν».
Η οικογένεια του Θανάση Βισκαδουράκη
Ο ηθοποιός έχει μιλήσει ανοιχτά για τις ιδιαιτερότητες και τις δυσκολίες της οικογένειας στην οποία γεννήθηκε.
Έχει αναφέρει ότι προέρχεται από οικογένεια κωφών, ενώ από τα πέντε αδέρφια, δύο ήταν επίσης κωφά.
Οι συνθήκες της εποχής ήταν πολύ διαφορετικές από τις σημερινές.
Μετά τον θάνατο της μητέρας του, ο πατέρας του έπρεπε να φροντίσει πέντε παιδιά κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες.
Ο ίδιος ο ηθοποιός, κοιτάζοντας πλέον πίσω ως ενήλικος, έχει δείξει ότι προσπαθεί να κατανοήσει τις αποφάσεις που πήρε τότε ο πατέρας του.
Δεν τον ρώτησε ποτέ γιατί έστειλε εκείνον στο ορφανοτροφείο
Ίσως ένα από τα πιο δύσκολα ερωτήματα που θα μπορούσε να κουβαλά ένα παιδί σε μια τέτοια κατάσταση είναι:
«Γιατί εγώ;»
Ο Θανάσης Βισκαδουράκης έχει αποκαλύψει ότι δεν ρώτησε ποτέ τον πατέρα του γιατί, από τα πέντε παιδιά της οικογένειας, ήταν εκείνος που οδηγήθηκε στο ορφανοτροφείο.
Αντί να δώσει ο ίδιος μια απάντηση που δεν γνωρίζει, έχει πει ότι θεωρεί πως ο πατέρας του πήρε αυτή την απόφαση από ανάγκη.
Τα δύσκολα χρόνια στο ορφανοτροφείο
Ο Θανάσης Βισκαδουράκης έχει περιγράψει επανειλημμένα τη ζωή του στο ίδρυμα.
Έχει μιλήσει για μοναξιά, για ένα αβέβαιο μέλλον και για ένα παιδί που δεν είχε την οικογενειακή καθημερινότητα που θεωρούν αυτονόητη τόσα άλλα παιδιά.
Σε άλλη συνέντευξή του είχε περιγράψει χαρακτηριστικά ότι δεν ήξερε πώς είναι μια οικογένεια και ότι τα άλλα παιδιά του ορφανοτροφείου ήταν τα αδέρφια του.
Παρά τις δυσκολίες, κράτησε φιλίες από εκείνα τα χρόνια και, μεγαλώνοντας, άρχισε να βλέπει το παρελθόν του από διαφορετική οπτική.
Έζησε στο ορφανοτροφείο μέχρι τα 18
Ο ηθοποιός έχει αναφέρει ότι μπήκε στο ίδρυμα περίπου στα 4,5–5 χρόνια και παρέμεινε εκεί μέχρι την εφηβεία του.
Στα 18 του ήρθε ξανά σε ουσιαστική επαφή με τον πατέρα και τα αδέρφια του.
Ήταν μια οικογένεια που υπήρχε βιολογικά, αλλά από την οποία ο ίδιος είχε αποκοπεί για σχεδόν ολόκληρη την παιδική του ηλικία.
Η σχέση με τον πατέρα του και η συγγνώμη πριν από τον θάνατό του
Ο πατέρας του έφυγε από τη ζωή το 2013.
Πριν πεθάνει, όμως, συνέβη κάτι που ο ηθοποιός δεν περίμενε.
Όπως έχει αποκαλύψει, ο πατέρας του τού ζήτησε συγγνώμη.
Ο Θανάσης Βισκαδουράκης έχει πει ότι δεν περίμενε αυτή τη συγγνώμη.
Παράλληλα, μεγαλώνοντας, κατάφερε να δει τον πατέρα του όχι μόνο μέσα από τον ρόλο του γονιού που δεν μπόρεσε να είναι δίπλα του, αλλά και μέσα από την προσφορά του στην κοινότητα των κωφών.
Έχει μιλήσει με υπερηφάνεια για τη δράση του πατέρα του και για τον ρόλο που είχε στην οργάνωση των κωφών στην Ελλάδα.
Η πατρότητα άλλαξε πολλά μέσα του
Χρόνια αργότερα, η δημιουργία της δικής του οικογένειας έφερε τον Θανάση Βισκαδουράκη αντιμέτωπο με συναισθήματα που δεν είχε μπορέσει να ζήσει ως παιδί.
Έχει αποκτήσει έναν γιο με τη σύζυγό του, Κατερίνα Γιώτα.
Και έχει περιγράψει την πατρότητα ως ένα από τα μεγαλύτερα δώρα της ζωής του.
Σε συνέντευξή του έχει πει ότι μετά τη γέννηση του παιδιού του έγινε καλύτερος άνθρωπος και ότι η αγάπη προς ένα παιδί «ομορφαίνει την ψυχή».
Η στιγμή που άκουσε για πρώτη φορά τη λέξη «μπαμπά»
Μία από τις πιο συγκινητικές εξομολογήσεις του αφορά τον γιο του.
Ο ίδιος είχε μεγαλώσει χωρίς να χρησιμοποιεί στην καθημερινότητά του τις λέξεις «μαμά» και «μπαμπά».
Όταν λοιπόν απέκτησε το δικό του παιδί, μια λέξη που για τους περισσότερους γονείς είναι μέρος της καθημερινότητας είχε για εκείνον εντελώς διαφορετικό βάρος.
Σε συνέντευξή του το 2026 αποκάλυψε ότι η πρώτη φορά που έκλαψε ήταν όταν ο γιος του τον αποκάλεσε «μπαμπά».
Μια μικρή λέξη που φαίνεται πως ένωσε, για λίγα δευτερόλεπτα, το παιδί που υπήρξε κάποτε με τον πατέρα που είχε γίνει πλέον ο ίδιος.
Θέλει να πάει τον γιο του στο ορφανοτροφείο όπου μεγάλωσε
Ο ηθοποιός έχει αποκαλύψει επίσης μια ιδιαίτερη επιθυμία.
Θέλει κάποια στιγμή να πάει τον γιο του στον χώρο όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια.
Όχι για να του μεταφέρει το βάρος όσων έζησε, αλλά για να του δείξει από πού ξεκίνησε η δική του διαδρομή.
Όπως έχει πει, θέλει το παιδί του να δει πώς ήταν ο μικρός «Θανασάκης» και πώς έφτασε αργότερα να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια.
Από ένα παιδί που μεγάλωσε χωρίς τη μητέρα του, σε έναν πατέρα που λιώνει όταν ακούει «μπαμπά»
Οι εξομολογήσεις του Θανάση Βισκαδουράκη αποκτούν ιδιαίτερη δύναμη όταν τοποθετηθούν η μία δίπλα στην άλλη.
Από τη μία βρίσκεται ένα μικρό παιδί που έχασε τη μητέρα του σε πολύ μικρή ηλικία και μεγάλωσε σε ίδρυμα.
Από την άλλη βρίσκεται ο ενήλικος άνδρας που δημιούργησε τη δική του οικογένεια και έχει μιλήσει ανοιχτά για το πόσο βαθιά τον συγκίνησε το γεγονός ότι έγινε πατέρας.
Η μητέρα του έφυγε στα 40 της χρόνια.
Ο ίδιος δεν πρόλαβε ουσιαστικά να τη γνωρίσει.
Όμως μέσα από τις ιστορίες που άκουσε αργότερα από την αδελφή του και άλλους ανθρώπους, κατάφερε να σχηματίσει μια εικόνα για εκείνη.
«Η μαμά είναι ο ακρογωνιαίος λίθος»
Γι’ αυτό και ίσως η φράση με την οποία είχε ολοκληρώσει εκείνη την εξομολόγηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος όταν γνωρίζει κανείς ολόκληρη την ιστορία του.
«Όλα τα αδέρφια ταλαιπωρηθήκαμε. Άμα φύγει η μαμά… Νομίζω είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της κοινωνίας μας η μαμά».
Μια φράση από έναν άνθρωπο που χρειάστηκε να μεγαλώσει σχεδόν χωρίς αναμνήσεις από τη δική του μητέρα, αλλά που συνέχισε να μαθαίνει για εκείνη μέσα από τις αναμνήσεις των άλλων.
Και όπως έχει πει ο ίδιος:
«Αυτά που έχω μάθει για εκείνη μου ομορφαίνουν τη ζωή και μου τη γεμίζουν».
