Λύθηκε το μυστήριο 26 χρόνια μετά: Γι’αυτό εξαφανίστηκε ο Δημήτρης Λιαντίνης, το ημερολόγιο που βρέθηκε και η προφητεία

Ο Δημήτρης Λιαντίνης ανέβηκε τον Ταΰγετο 14 φορές μέχρι να βρει το σημείο που θα άφηνε την τελευταία του πνοή το 1998. Η αυτοκτονία του καθηγητή είναι η πιο περίεργη που κλήθηκαν ποτέ να ερευνήσουν οι αστυνομικοί ρεπόρτερ. Ο ίδιος είχε κάνει πολλές αναφορές στα βιβλία του προγενέστερα.

Μία από αυτές είναι στη σελίδα 235 του βιβλίου «Έξυπνον Ενύπνιον»: «Εάν ο θάνατος ενσκήπτει σαν γεγονός βίαιο και τραχύ (factum brutum) και αποσβολώνει την ανθρώπινη εμπειρία, τούτο δεν οφείλεται στη φύση του θανάτου, αλλά στη στάση του ανθρώπου. Δεν είναι βάναυσος ο θάνατος, αλλά ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζεται ο άνθρωπος τη ζωή είναι αδέξιος και σκαιός…».

Οι Προγενέστερες Αναφορές στο Σχέδιο του

Αρκετά χρόνια πριν εγκαταλείψει τα εγκόσμια, ο Λιαντίνης προετοίμαζε τον τρόπο με τον οποίο θα συμβεί το τέλος του. Μέσα από μαρτυρίες κοντινών του και τη δημοσιογραφική έρευνα προκύπτει ότι ο καθηγητής ανησυχούσε κυρίως για το πώς θα συμβεί, πού και πότε. Ήθελε να επιλέξει ο ίδιος την ώρα και τον τρόπο του τέλους του.

«Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα – βήμα ολόκληρη τη ζωή μου», έγραψε στην επιστολή του προς την κόρη του, Διοτιμία, πριν χαθεί για πάντα.

Δεν θα μάθουμε ποτέ αν ο ίδιος φοβήθηκε τις τελευταίες του στιγμές στον Ταΰγετο, στα 2240 μέτρα υψόμετρο. Μπορούμε όμως να πούμε με βεβαιότητα ότι έγραψε τον επίλογο της ζωής του με τον δικό του τρόπο και δεν υποχώρησε.

«Θα πεθάνω, Θάνατε, όχι όταν θελήσεις εσύ, αλλά όταν εγώ θα θελήσω. Σε τούτη την έσχατη ολική πράξη, δεν θα γίνει το δικό σου, αλλά το δικό μου», αναφέρει στο βιβλίο του «Γκέμμα».

Τα Πειστήρια που Άφησε Πίσω του

Το σημειωματάριό του βρέθηκε μετά την εξαφάνισή του, μαζί με άλλα πειστήρια της πράξης του, τα οποία άφησε σε σημεία εύκολα να βρεθούν.

Πάνω στο γραφείο του άφησε το γράμμα προς την κόρη του και δίπλα ένα ανοιχτό βιβλίο που έδειχνε μια αναπαράσταση της γυναίκας του Καίσαρα, που είχε δει όνειρο ότι εκείνος πέθαινε.

Στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι του άφησε το «Η ζωή εν τάφω» του Στρατή Μυριβήλη. Στο τέλος του βιβλίου είχε σημειώσει: «Αύριο είναι η μεγάλη μέρα» και δίπλα την ημερομηνία 31/5/1998.

Στο τραπέζι άφησε το ρολόι, τον αναπτήρα του, τα προσωπικά του αντικείμενα και οδηγίες για τα λεφτά και τους λογαριασμούς του.

Το Τελευταίο Ταξίδι

Την επόμενη μέρα έφυγε από το σπίτι του για τη Σπάρτη, όπου άφησε το αυτοκίνητό του και πήρε ταξί για το καταφύγιο στον Ταΰγετο. Ενημέρωσε τον ταξιτζή να μην τον περιμένει να επιστρέψει, όπως είχε γίνει τις προηγούμενες φορές που τον είχε αφήσει εκεί. Το μεσημέρι, κατά τις 2, άρχισε να ανεβαίνει το μονοπάτι για τον Προφήτη Ηλία στην κορυφή του βουνού.

Μετά από εκεί κανείς ποτέ δεν τον είδε νεκρό ή ζωντανό.

Ο Επίλογος ενός Διορατικού Αυτόχειρα

Η εύκολη προσέγγιση είναι να θεωρήσει κανείς ότι ο Λιαντίνης προχώρησε σε μια ανώφελη θυσία. Το δύσκολο είναι να κατανοήσει κανείς, μέσα από μελέτη, το τελευταίο μήνυμα ενός ανθρώπου που ακόμα και δύο χρόνια μετά τον χαμό του αναγνωρίζεται συλλογικά ως ο πιο διορατικός αυτόχειρας.

Ποιος ήταν ο Δημήτρης Λιαντίνης (Νικολακάκος); – Η ακαδημαϊκή του καριέρα – Η μυστηριώδης εξαφάνισή του το 1998 και η ανακάλυψη της σορού του επτά χρόνια αργότερα – Γιατί ο Λιαντίνης διάλεξε αυτόν τον ασυνήθιστο τρόπο, για να δώσει τέλος στη ζωή του;

Στις αρχές του Ιουνίου 1998 η Ελλάδα συγκλονίστηκε από μία μυστηριώδη εξαφάνιση ενός πανεπιστημιακού: του Αναπληρωτή Καθηγητή της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Δημήτρη Λιαντίνη. Είχε αφήσει φεύγοντας ένα γράμμα στην κόρη του, όπου αναφερόταν στην εκούσια εξαφάνισή του. Φυσικά, στα Μ.Μ.Ε. της εποχής, το γεγονός αυτό έγινε πρώτο θέμα. Οι Αρχές, όπως όφειλαν άλλωστε, έκαναν εκτεταμένες έρευνες για αρκετό καιρό, δίχως όμως να μπορέσουν να εντοπίσουν κάποιο ίχνος του Λιαντίνη.

Φυσικά, όπως συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις, ειδικά από τη στιγμή που δεν βρισκόταν κάποιο σημάδι από τον Λιαντίνη, άρχισαν οι θεωρίες συνωμοσίας, με κυριότερη αυτή που «συμπέραινε» ότι ο Λιαντίνης δεν είχε εξαφανιστεί με σκοπό να δώσει τέλος στη ζωή του, αλλά είχε φύγει από τους οικείους του για να ζήσει κάπου αλλού. Επτά χρόνια αργότερα όμως, το 2005, ακόμα και όσοι δεν είχαν πειστεί ότι ο Λιαντίνης ήταν νεκρός, βεβαιώθηκαν ότι αυτό είχε συμβεί, καθώς βρέθηκε και ταυτοποιήθηκε η σορός του στον Ταΰγετο…

Ποιος ήταν ο Δημήτρης Λιαντίνης;

Ο Δημήτρης Λιαντίνης, γεννήθηκε ως Δημήτριος Νικολακάκος στην Πολοβίτσα Λακωνίας στις 23 Ιουνίου 1942. Η καταγωγή του ήταν από τη γειτονική Λιαντίνα Λακωνίας. Πατέρας του ήταν ο Θόδωρος Νικολακάκος (πέθανε το 1987) και μητέρα του η Πολυτίμη Νικολακάκου (1911-2000). Είχε άλλους δύο αδελφούς, τον Γιώργο, μεγαλύτερο σε ηλικία και τον Στέφανο, δίδυμό του. Τελείωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο Σπάρτης. Το 1966 αποφοίτησε από το Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Από το 1968 ως το 1970 υπηρέτησε ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση στους Μολάους Λακωνίας.

Το 1970 έφυγε για το Μόναχο , όπου δίδασκε φιλολογικά μαθήματα σε ελληνικό σχολείο, ενώ ταυτόχρονα σπούδαζε τη γερμανική γλώσσα. Αφού επέστρεψε στην Ελλάδα, διορίστηκε εκ νέου ως καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση (1973-74 στις Θεσπιές Βοιωτίας και 1974-75 στο Γυμνάσιο Αρρένων της Θήβας). Το 1975 διορίστηκε ως βοηθός στο Εργαστήριο Παιδαγωγικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, από τον τότε Αντιπρύτανη Αντώνη Δανασσή – Αφεντάκη. Το 1978 έγινε διδάκτορας με βαθμό «άριστα» και ακολούθως Επιμελητής, Λέκτορας, Επίκουρος Καθηγητής και Αναπληρωτής Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Δημήτρης Λιαντίνης: Ο διανοούμενος που έδωσε τέλος στη ζωή του σε μια σπηλιά του Ταϋγέτου – Τα αναπάντητα ερωτήματα

Ο Δημήτρης Λιαντίνης στη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας
Δίδασκε Φιλοσοφία της Αγωγής και Διδακτική Αρχαίων και Νέων Ελληνικών. Δεινός ρήτορας, είχε το χάρισμα να γοητεύει το ακροατήριό του. Ο τομέας όπου θα μπορούσε να πούμε ότι «υστερούσε» κάπως, ήταν αυτός της έρευνας, καθώς δεν είχε παρουσιάσει ευρύ ερευνητικό έργο. Ωστόσο ο Λιαντίνης υπήρξε συγγραφέας εννιά βιβλίων, το τελευταίο από τα οποία η «Γκέμμα», γνώρισε τεράστια επιτυχία. Να σημειώσουμε ότι το επίθετο Λιαντίνης δεν ήταν ψευδώνυμο, αλλά κατοχυρωμένο με πράξη του Πρωτοδικείου στις 31 Ιουλίου 1979. Επρόκειτο για απόφαση που είχε λάβει ήδη από το 1973. Να σημειώσουμε τέλος ότι ο Λιαντίνης το 1978-79 έλαβε εκπαιδευτική άδεια. Παρακολούθησε στο φημισμένο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης μαθήματα Φιλοσοφίας, ενώ παράλληλα δίδασκε σε ελληνικό σχολείο στο Λουντβισχάφεν.

Το 1973 παντρεύτηκε τη Νικολίτσα Γεωργοπούλου, καθηγήτρια του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με την οποία απέκτησαν μια κόρη, τη Διοτίμα, καθηγήτρια επίσης του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επειδή το όνομα Διοτίμα σίγουρα είναι σπανιότατο, να αναφέρουμε ότι ήταν ιέρεια από τη Μαντίνεια, σοφή γυναίκα, που έκανε τον καθαρμό των Αθηναίων μετά τον λοιμό του 429 π.Χ. Στο «Συμπόσιον» του Πλάτωνα, ο Σωκράτης λέει ότι σε μια συνομιλία του με τη Διοτίμα οφείλει τις απόψεις του για τον έρωτα, ως πόθο και κίνητρο για το ωραίο και το αληθινό. Ο Πρόκλος θεωρεί τη Διοτίμα πυθαγορική. Δεν είναι γνωστό αν η Διοτίμα υπήρξε στην πραγματικότητα ή ήταν δημιούργημα της πλατωνικής φαντασίας.
Δημήτρης Λιαντίνης: Ο διανοούμενος που έδωσε τέλος στη ζωή του σε μια σπηλιά του Ταϋγέτου – Τα αναπάντητα ερωτήματα
Η σύζυγος του Λιαντίνη, Νικολίτσα
Η εξαφάνιση του Δημήτρη Λιαντίνη

Όλα όσα έγιναν το καλοκαίρι του 1998 με τον Δημήτρη Λιαντίνη ήταν συγκλονιστικά. Στις αρχές Ιουνίου 1998 εξαφανίστηκε, αφήνοντας σημείωμα στην κόρη του (θα το παραθέσουμε στη συνέχεια), στο οποίο ουσιαστικά αποκάλυπτε ότι θα δώσει τέλος στη ζωή του.