ΚΡΙΜΑ Εφυγε απο τη ζωη τελικά η ΜΕΓΑΛΗ ΚΥΡΙΑ! ειδηση της τελευταιας στιγμης

Πέθανε η ακτιβίστρια Πάολα Ρεβενιώτη

Η Πάολα Ρεβενιώτη έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών, μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών η Πάολα Ρεβενιώτη, ύστερα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.

Η Πάολα Ρεβενιώτη ήταν εκδότρια, φωτογράφος, κινηματογραφίστρια, ενώ υπήρξε για πολλές δεκαετίες σεξεργάτρια. Η ίδια, από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 αποτέλεσε κεντρική φυσιογνωμία του ελληνικού ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος, έχοντας δώσει πολλούς αγώνες για ορατότητα και αποδοχή.

Η Πάολα Ρεβενιώτη πάλεψε μέχρι το τέλος για την αγάπη

Η Πάολα Ρεβενιώτη πέθανε, οι ζωές που άφησε πίσω τις μοιάζουν με ταινίες ενός κόσμου που πάλευε για την αγάπη και την ισότητα.

Ξεκίνησε να εκδίδει το ιστορικό “ΚΡΑΞΙΜΟ”, το “περιοδικό επαναστατικής ομοφυλόφιλης έκφρασης” το 1981. Τη δεκαετία του 1990 οργάνωσε στην Αθήνα μερικές από τις πρώτες εκδηλώσεις Pride, γεγονός πρωτόγνωρο για την κοινωνία της εποχής εκείνης.

Την τελευταία δεκαετία η Πάολα Ρεβενιώτη υπήρξε δραστήρια στον τομέα των ντοκιμαντέρ και ασχολήθηκε κυρίως με ζητήματα ιστορικά, κοινωνικά και πολιτικά, ενώ κεντρικό ρόλο στις δημιουργίες της είχε το περιθώριο της κοινωνίας. Δούλεψε μαζί με την ομάδα “Paola Team Documentaries”, ενώ παράλληλα δραστηριοποιήθηκε ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο ΡΑΔΙΟΜέΡΑ.

Η Πάολα Ρεβενιώτη εντάχθηκε στην ομάδα του ΜέΡΑ25 το 2019 και ήταν υποψήφια στις εκλογές του 2023 στην Α΄Αθηνών, σε αυτές του Ιουνίου 2023 στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, καθώς και στις ευρωεκλογές 2024.

Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή με ανάρτησή της στο Facebook η δημοσιογράφος Δανάη Μαραγκουδάκη.

Όπως έγραψε χαρακτηριστικά: «Η αγαπημένη μας φίλη Paola Revenioti έφυγε από την ζωή χτες βράδυ στο νοσοκομείο Σισμανόγλειο μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία 68 ετών.

Μας αφήνει ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια στην ιστορία της κουήρ κοινότητας. Με το Κράξιμο, με τις φωτογραφίες της, με τα ντοκιμαντέρ της και κυρίως με το πώς έζησε, υπερασπιζόταν σταθερά την ελευθερία, την καύλα, τη ζωή.

Την αποχαιρετούμε με βαθιά λύπη, αγάπη αλλά κι ευγνωμοσύνη για το αποτύπωμά της στις ζωές μας και κάθε τρανς και κουήρ ανθρώπου που ήρθε σε επαφή μαζί της, με το έργο και τον δημόσιο λόγο της.

Αναπνέουμε πιο ελεύθερα χάρη σε εκείνη. Θα μιλάμε πάντοτε για την παρακαταθήκη που μας αφήνει συλλογικά.

Θα ακολουθήσουν περισσότερες πληροφορίες για την κηδεία εντός της ημέρας.

Σε συνέντευξή της στο NEWS24/7 και στον Πάνο Κωδωνα, είχε πει: “Πριν από 30-40 χρόνια, οι τρανς, παρά την περιθωριοποίηση που βίωναν, δοξάστηκαν από τους άνδρες. Όμως, δυστυχώς, αυτές οι εποχές έχουν τελειώσει. Ο εξευγενισμός μιας πόλης και μιας κοινωνίας, έχει αλλάξει τη σεξουαλικότητα, έχει αλλάξει τι είναι αποδεκτό και τι όχι.

Πλέον, οι άνθρωποι, σε αυτή την υποκριτική κοινωνία που ζούμε, το μόνο που ξέρουν να κάνουν καλά είναι να κρίνουν. Έχουμε χάσει την κ@ύλα μας, έχουμε γίνει απρόσωποι, πίσω από ένα PC, έχουμε ξεχάσει να ζούμε, να ερωτευόμαστε. Και άσε με εμένα, έχω ζήσει τον έρωτα. Κρίμα είναι για τα νέα παιδιά που δεν έχουν ζήσει την πραγματική ελευθερία, το φλερτ και τον έρωτα.

Εδώ και πολλά χρόνια έχουν τελειώσει για μένα οι έρωτες, τους βαρέθηκα και αυτούς. Ένα μεγάλο κεφάλαιο για μένα είναι ο γιος μου. Είμαι περήφανη για αυτόν και για τον τρόπο που τον μεγάλωσα. Δεν τον διάλεξα εγώ, αυτός με διάλεξε. Ήξερε τα πάντα για μένα, με αγάπησε, τον αγάπησα και έγινε το παιδί μου”.

Η Πάολα Ρεβενιώτη έζησε 10 ζωές σε μια. Γεννήθηκε το 1958 στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Η πρώτη από όλες αυτές ήταν στη σχόλη του Πολεμικού Ναυτικού, από την οποία και την έδιωξαν και βρέθηκε στην Αθήνα, εκεί όπου ως ΛΟΑΤ άτομο, ξεκίνησε τους πρώτους της αγώνες, συμμετέχοντας στο Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλοφίλων Ελλάδας.

Η Πάολα μπήκε μπροστά σε διαμαρτυρίες ενάντια στην αστυνομική βία, στο πλευρό των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, που μάχονταν για την κοινωνική και σεξουαλική τους απελευθέρωση. Εξέδωσε το περιοδικό Κράξιμο (1982-1993), το πρώτο στην Ελλάδα με queer θεματολογία, με συνεντεύξεις ανθρώπων του πνεύματος, με αρθρογραφία από ακτιβιστικές δράσεις ΛΟΑΤ πολιτών.

Στη δεκαετία του 1990 έγινε το πρώτο τρανς άτομο που έθεσε υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές (Οικολόγοι Εναλλακτικοί). Το 2019 έθεσε εκ νέου υποψηφιότητα με το ΜεΡΑ25, καθώς και στις εκλογές του Μαίου 2023 και στις ευρωεκλογές του 2024.

Η ιδιωτική τηλεόραση της εποχής την καλούσε σε ζωντανές εκπομπές ως «αξιοπερίεργο» πρόσωπο, ίσως και ως αυτό από το οποίο «κινδυνεύουν τα παιδιά μας», αλλά η ίδια δεν φοβάται τίποτα και μιλάει ελεύθερα για τους έρωτες της, για το πεζοδρόμιο, για την καταπίεση που έχει δεχτεί ως τρανς άτομο, αλλά και για αγαπημένους της φίλους και όχι μόνο, όπως ο Κώστας Ταχτσής.

Ακτιβισμός και δράσεις

Διοργάνωσε ένα από τα πρώτα ελληνικά gay pride, το 1992, στο Λόφο του Στρέφη στην Αθήνα (εμφανίστηκαν και οι Στέρεο Νόβα), ήταν ένα από τα μέλη της ελληνικής ομάδας του διεθνούς ακτιβιστικού οργανισμού ACT UP, για την καταπολέμηση του AIDS. Το 2003 εξελέγη πρόεδρος του Σωματείου Αλληλεγγύης Τραβεστί Τρανσέξουαλ Ελλάδος (ΣΑΤΤΕ), μέσω του οποίου έδρασε υπέρ των δικαιωμάτων των τρανς ατόμων.

Στο πέρασμα των ετών, σε συνεργασία με νέους κινηματογραφιστές, δημιούργησε ντοκιμαντέρ ακτιβιστικού χαρακτήρα με τις επωνυμίες ‘ThePaolaProject’ και ThePaolaTeam, ενώ εξέθεσε συλλογές με φωτογραφικό υλικό και άλλες καλλιτεχνικές δημιουργίες.

Το 2021 δημιούργησε το ντοκιμαντέρ «Πικροδάφνες», στο οποίο συμπρωταγωνίστησε με την Εύα Κουμαριανού και την Μπέτυ Βακαλίδου.

Μέσα σε αυτή τη νέα ζωή, ανάμεσα στην τέχνη και τον ακτιβισμό, η Πάολα δεν ξέχασε την αγάπη. Υιοθέτησε ένα αγόρι, τον Ρουμάνο Κοστέλ Μοντεάνου, βάζοντας τη δική της «βόμβα» στο στερεότυπο αυτού που έχουμε συνηθίσει να περιγράφουμε ως «οικογένεια».

Κάτι που κρατάμε από την Πάολα Ρεβενιώτη

Η αξέχαστη συνέντευξη που πήρε από τον Ντίνο Χριστιανόπουλο. το Κράξιμο και τα τεύχη του που σήμερα είναι δυσεύρετα σαν θυσαυροί στο μεταίχμιο λογοτεχνίας και δημοσιογραφίας, οι τηλεοπτικές συνεντεύξεις που έδωσε, σαν κι εκείνη στο «Θυρωρό της Νύχτας» στον Γρηγόρη Βαλλιανάτο, την ατελείωτη αγάπη που όρισε την σχέση της με τον Κοστέλ. Μα κυρίως, το Θάρρος.