Δεν τα καταφερε τελικά, έφυγε απο την ζωη ο αγαπημένος μας τραγουδιστης! Καλό ταξιδι ρε μαγκα
Θλίψη για τον Τζων Τίκη: Έφυγε στα 80 του ο τραγουδιστής που έγινε είδωλο μιας ολόκληρης εποχής
Υπάρχουν καλλιτέχνες που δεν μένουν απλώς στη μνήμη για τα τραγούδια τους.
Μένουν για την εποχή που κουβαλούν μαζί τους.
Για τα χρόνια της νιότης, για τα παλιά αναψυκτήρια, για τις γεμάτες πίστες, για τα γράμματα των θαυμαστριών και για εκείνες τις βραδιές που η μουσική έμοιαζε να μπορεί να αλλάξει ολόκληρο τον κόσμο.
Ο Τζων Τίκης, ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς και αγαπητούς τραγουδιστές των δεκαετιών του ’70 και του ’80, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών, αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή μεγαλύτερη από πέντε δεκαετίες. Τη δυσάρεστη είδηση έκαναν γνωστή οι κόρες του, Αννίτα και Άντζελα, μέσα από μια συγκινητική ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα.
Η φωνή του μπορεί να σίγησε, όμως οι αναμνήσεις που δημιούργησε θα συνεχίσουν να ζουν μέσα στα τραγούδια του και στις καρδιές των ανθρώπων που τον αγάπησαν.
Το συγκινητικό αντίο των παιδιών του
Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησαν οι δύο κόρες του, με λόγια γεμάτα αγάπη και πόνο.
Μέσα από την ανάρτησή τους αποχαιρέτησαν όχι μόνο τον καλλιτέχνη που γνώρισε και αγάπησε το κοινό, αλλά πάνω απ’ όλα τον πατέρα τους.
Έναν άνθρωπο που για τον κόσμο ήταν ένας λαμπερός σταρ, αλλά για εκείνες ήταν η φωνή του σπιτιού τους, η αγκαλιά, οι συμβουλές και οι οικογενειακές αναμνήσεις.
Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά τους τόνισαν ότι η φωνή του θα παραμένει πάντα μαζί τους, μια φράση που συγκίνησε βαθιά όσους ακολούθησαν την πορεία του. (Ground News)
Γιατί όταν ένας γονιός φεύγει, δεν χάνεται μόνο ένας άνθρωπος.
Χάνεται ένα κομμάτι της παιδικής ηλικίας, μια ολόκληρη βιβλιοθήκη από στιγμές και εκείνη η αίσθηση ότι υπάρχει πάντα κάποιος να σε περιμένει.
Από τον Μόλυβο στη μακρινή Αυστραλία
Ο Τζων Τίκης γεννήθηκε στη Μήθυμνα, τον ιστορικό Μόλυβο της Λέσβου, με το πραγματικό όνομα Γιάννης Τεκές.
Σε ηλικία μόλις 16 ετών έφυγε για την Αυστραλία, ακολουθώντας τον δύσκολο δρόμο της μετανάστευσης. Εκεί συνέχισε το σχολείο του, αλλά παράλληλα σπούδασε φωνητική, θέατρο και τραγούδι, αρνούμενος να εγκαταλείψει το μεγάλο του όνειρο. (Rock Machine)
Η ξενιτιά δεν ήταν εύκολη.
Για ένα νέο παιδί που έφευγε από ένα νησί του Αιγαίου και βρισκόταν στην άλλη άκρη του κόσμου, όλα ήταν διαφορετικά: η γλώσσα, οι άνθρωποι, ο τρόπος ζωής.
Όμως ο Τζων Τίκης κουβαλούσε μαζί του κάτι που δεν μπορούσε να χωρέσει σε καμία βαλίτσα.
Την ανάγκη να τραγουδήσει.
Οι «John Tikis & The Playboys» και ο πρώτος χρυσός δίσκος
Στα πρώτα βήματα της καριέρας του υιοθέτησε το καλλιτεχνικό όνομα John Tikis και δημιούργησε το συγκρότημα «John Tikis & The Playboys».
Η επιτυχία δεν άργησε να έρθει.
Σε νεαρή ηλικία απέκτησε τον πρώτο του χρυσό δίσκο στην Αυστραλία, ενώ η φήμη του εξαπλώθηκε γρήγορα στην ελληνική ομογένεια. Το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του γνώρισε μεγάλη επιτυχία, επιβεβαιώνοντας ότι ο νεαρός μετανάστης είχε μετατραπεί σε ανερχόμενο αστέρα. (Rock Machine)
Η ζωή του έμοιαζε με κινηματογραφικό σενάριο.
Ένα παιδί από τη Λέσβο, που βρέθηκε στη Μελβούρνη και κατάφερε να κάνει χιλιάδες ανθρώπους να τραγουδούν μαζί του.
Το μεγάλο είδωλο των δεκαετιών του ’70 και του ’80
Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, ο Τζων Τίκης έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της νυχτερινής διασκέδασης.
Με την ιδιαίτερη εμφάνιση, το ξεχωριστό ντύσιμο και τη χαρακτηριστική σκηνική του παρουσία, κατάφερε να γίνει είδωλο της νεολαίας.
Δεν ήταν ένας καλλιτέχνης που περνούσε απαρατήρητος.
Μόλις εμφανιζόταν στη σκηνή, τραβούσε όλα τα βλέμματα.
Η φωνή, η κίνηση, το στυλ και η αυτοπεποίθησή του τον έκαναν να ξεχωρίζει σε μια εποχή γεμάτη σπουδαίους τραγουδιστές.
Ο ίδιος είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή του ότι δεχόταν μέχρι και 2.500 γράμματα από θαυμάστριες την εβδομάδα, ενώ στις εμφανίσεις του τα κορίτσια προσπαθούσαν να τον πλησιάσουν με κάθε τρόπο. (in.gr)
Ήταν η εποχή πριν από τα κοινωνικά δίκτυα.
Η αγάπη δεν εκφραζόταν με ένα γρήγορο σχόλιο ή μια καρδιά στην οθόνη.
Γραφόταν σε χαρτί, κλεινόταν σε φάκελο και ταξίδευε μέχρι τον αγαπημένο καλλιτέχνη.
Μια καριέρα που κράτησε περισσότερο από πέντε δεκαετίες
Η καλλιτεχνική πορεία του Τζων Τίκη διήρκεσε περισσότερα από πενήντα χρόνια.
Τραγούδησε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συνδέοντας τη μουσική του με τις ελληνικές κοινότητες της διασποράς. Για πολλούς Έλληνες της Αυστραλίας, η παρουσία του αποτελούσε μια γέφυρα με την πατρίδα που είχαν αφήσει πίσω. (GreekReporter.com)
Στις εμφανίσεις του συναντιούνταν δύο κόσμοι.
Η Ελλάδα των αναμνήσεων και η καινούργια ζωή της ξενιτιάς.
Τα τραγούδια του έδιναν στους μετανάστες κάτι από το σπίτι τους, από τις γειτονιές και τα καλοκαίρια που είχαν αποχαιρετήσει.
Δεν ήταν λοιπόν απλώς ένας δημοφιλής τραγουδιστής.
Ήταν για πολλούς η φωνή που τους θύμιζε ποιοι ήταν και από πού είχαν ξεκινήσει.
Το ξεχωριστό στυλ που άφησε εποχή
Ο Τζων Τίκης δεν φοβήθηκε ποτέ να είναι διαφορετικός.
Σε μια εποχή κατά την οποία το λαμπερό ντύσιμο και οι θεατρικές εμφανίσεις δεν ήταν συνηθισμένα στην ελληνική σκηνή, εκείνος τόλμησε να δημιουργήσει τη δική του εικόνα.
Τα εντυπωσιακά ρούχα, τα ιδιαίτερα χτενίσματα και η έντονη παρουσία του έγιναν κομμάτι της ταυτότητάς του.
Άλλοι μπορεί να τον μιμήθηκαν αργότερα, όμως εκείνος υπήρξε ένας από τους πρώτους που αντιμετώπισαν τη σκηνή όχι μόνο ως χώρο τραγουδιού, αλλά ως ολοκληρωμένο θέαμα.
Η εμφάνισή του δεν ήταν απλώς μια προσπάθεια εντυπωσιασμού.
Ήταν η δική του γλώσσα.
Ένας τρόπος να πει ότι η μουσική μπορεί να είναι ελευθερία, υπερβολή, χαρά και προσωπική έκφραση.
Πίσω από τη λάμψη υπήρχε ένας οικογενειάρχης
Το κοινό γνώρισε τον σταρ.
Οι δικοί του άνθρωποι, όμως, γνώριζαν έναν διαφορετικό Τζων Τίκη.
Έναν σύζυγο, έναν πατέρα δύο κοριτσιών και έναν παππού τεσσάρων εγγονιών, που τα τελευταία χρόνια ζούσε πιο ήρεμα και απολάμβανε την οικογένειά του. (NEOS KOSMOS)
Όσο περνούν τα χρόνια, τα φώτα της σκηνής χαμηλώνουν.
Οι γεμάτες αίθουσες δίνουν τη θέση τους στα οικογενειακά τραπέζια, στις συζητήσεις με τα παιδιά και στα γέλια των εγγονιών.
Και ίσως εκεί να βρίσκεται η μεγαλύτερη επιτυχία ενός ανθρώπου.
Όχι μόνο σε όσους τον χειροκρότησαν, αλλά και σε εκείνους που τον αγάπησαν όταν έκλεισε η αυλαία.
«Πώς περνούν τα χρόνια»
Ένα από τα τραγούδια που συνδέθηκαν με την ύστερη πορεία του είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο «Πώς περνούν τα χρόνια».
Ένας τίτλος που σήμερα ακούγεται πιο συγκινητικός από ποτέ.
Γιατί τα χρόνια πέρασαν πράγματι.
Τα κορίτσια που του έστελναν γράμματα έγιναν μητέρες και γιαγιάδες.
Τα αναψυκτήρια έκλεισαν ή άλλαξαν μορφή.
Οι δίσκοι έγιναν ψηφιακά αρχεία και τα τραγούδια μεταφέρθηκαν στις οθόνες των κινητών.
Όμως όταν ακούγεται μια γνώριμη φωνή, ο χρόνος μοιάζει για λίγο να γυρίζει πίσω.
Κάποιος ξαναγίνεται νέος.
Κάποιος θυμάται την πρώτη του έξοδο, έναν παλιό έρωτα ή μια εποχή που νόμιζε ότι δεν θα τελείωνε ποτέ.
Η απώλεια που συγκίνησε τον Ελληνισμό της Αυστραλίας
Ο θάνατός του προκάλεσε έντονη συγκίνηση όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην ελληνική κοινότητα της Αυστραλίας.
Τα ομογενειακά μέσα τον αποχαιρέτησαν ως μια θρυλική μορφή της ελληνοαυστραλιανής μουσικής, υπογραμμίζοντας τη μακρόχρονη προσφορά του και τη σχέση που διατήρησε με τον Ελληνισμό της διασποράς. (NEOS KOSMOS)
Για όσους ζουν μακριά από την πατρίδα, ένας Έλληνας καλλιτέχνης δεν είναι μόνο ψυχαγωγία.
Είναι ένας ήχος από το σπίτι.
Είναι η γλώσσα, οι αναμνήσεις και η κοινή ταυτότητα.
Ο Τζων Τίκης υπηρέτησε αυτή τη σύνδεση για δεκαετίες και για αυτό ο θάνατός του έγινε αισθητός σε δύο ηπείρους.
Μια ολόκληρη εποχή χάνεται μαζί του
Κάθε φορά που φεύγει ένας καλλιτέχνης αυτής της γενιάς, δεν χάνεται μόνο ένας άνθρωπος.
Χάνεται ακόμη ένα κομμάτι από μια εποχή που απομακρύνεται.
Μια εποχή χωρίς κινητά τηλέφωνα στις πίστες.
Χωρίς βίντεο που ανέβαιναν μέσα σε δευτερόλεπτα.
Μια εποχή όπου ο κόσμος περίμενε έξω από τα καμαρίνια, αγόραζε δίσκους και κρατούσε φωτογραφίες των αγαπημένων του καλλιτεχνών μέσα σε συρτάρια.
Ο Τζων Τίκης υπήρξε κομμάτι αυτής της Ελλάδας.
Της Ελλάδας που τραγουδούσε, ερωτευόταν, ξενυχτούσε και πίστευε ότι τα καλύτερα χρόνια βρίσκονταν ακόμη μπροστά.
Η φωνή του θα συνεχίσει να ταξιδεύει
Οι καλλιτέχνες έχουν ένα παράξενο προνόμιο.
Μπορεί να φύγουν, όμως η φωνή τους παραμένει.
Πατάς ένα κουμπί και ξαφνικά ο άνθρωπος που δεν υπάρχει πια βρίσκεται ξανά μπροστά σου.
Τραγουδά όπως τότε.
Νέος, λαμπερός και γεμάτος ενέργεια.
Ο Τζων Τίκης θα συνεχίσει να υπάρχει μέσα από τις ηχογραφήσεις, τις παλιές εμφανίσεις, τις φωτογραφίες και τις ιστορίες όσων τον έζησαν από κοντά.
Και κάθε φορά που κάποιος θα ακούει ένα τραγούδι του, μια μικρή πόρτα προς το παρελθόν θα ανοίγει ξανά.
Το τελευταίο αντίο
Σήμερα η Ελλάδα και ο Ελληνισμός της Αυστραλίας αποχαιρετούν έναν καλλιτέχνη που έζησε με τον δικό του τρόπο.
Έναν άνθρωπο που δεν φοβήθηκε να ξεχωρίσει.
Που έφυγε νέος από την πατρίδα, πάλεψε στην ξενιτιά και κατάφερε να γίνει γνωστός και αγαπητός.
Που γνώρισε τη μεγάλη επιτυχία, τις γεμάτες πίστες και την αγάπη χιλιάδων θαυμαστών.
Πάνω απ’ όλα, όμως, ήταν ένας πατέρας και ένας παππούς.
Και σήμερα, πίσω από τα τραγούδια και τη δημόσια εικόνα, υπάρχει μια οικογένεια που πενθεί τον δικό της άνθρωπο.
Καλό ταξίδι, Τζων Τίκη.
Τα χρόνια πέρασαν, όπως τραγούδησες.
Η φωνή σου, όμως, θα μείνει εκεί για να θυμίζει σε μια ολόκληρη γενιά πώς ήταν να είναι νέα, να ονειρεύεται και να τραγουδά χωρίς φόβο.
Γιατί οι καλλιτέχνες που σημάδεψαν μια εποχή δεν πεθαίνουν πραγματικά. Γίνονται αναμνήσεις, τραγούδια και ένα κομμάτι από τη ζωή όλων μας.
